Ia bederatzi hilabeteko prozesuaren ondoren, laster, Hil Arte Bizi Elkarrizketak abiatuko ditugu.
Heriotza erdigunean jarri, eta arlo ezberdinetatik ezagutza eta esperientziak dituzten pertsonengana hurbilduko gara, mikroak hartuta, haiengandik ikasteko aukera izan dezagun.
Askok animatu nauzue berriz elkarrizketak egitera, eta eskertzen dizuet. Teknologia eta harremanak astindu, eta laster gara hemen, ahots ezberdinekin elkartuta.
Denbora asko behar izan du, baina badator!
Hil Arte Bizi Topaketak antolatu ditugu Lekeition, udalaren bitartez.
Herri kulturan heriotzaren inguruko jakitura txertatzea da topaketa hauen helburua, herritarren parte hartzearen bidez gai ezberdinen inguruko gogoetak plazaratzeko.
Denentzat irekita dauden saioak dira, baina ez dira egokiak doluan dauden pertsonentzat.
Heriotzaz naturaltasunez hitz egin eta elkarrekin ikasi dezakegulako.
Antolatzailea: Lekeitioko Udala
Azken urteotan sare sozialik garatu gabe ibili gara, Hil Arte Bizi tailerretan intimitatea zaindu behar dela ikusita.
Baina aurtengo abenduan, etorri nahi den guztiarentzat zabalik dauden Hil Arte Bizi Topaketak abiatuta, eta laster batean, Hil Arte Bizi Elkarrizketak abiatuko ditugula ikusita, Instagram eta Facebook kontuak ireki ditugu. Eta behin hasita, sareetan ibili gabe albisteak zuenean jasotzeko Whatsapp eta Telegram kanalak ere ireki ditugu.
Hemen aurkituko gaituzue sareetan:
Instagram (@hilartebizi_nererkiaga)
Eta sare sozialetan sartu barik ibili nahi duzuenontzat, hemen izena emateko kanalak:
Klik egin eta «izena eman» botoiari eman (beste hizkuntzetan izan ahal duzu)
Hil Argi Elkarteak «Heriotzaz, beldurretik maitasunera» bertso-saioa antolatu eta heriotzaren inguruko gaiak aurkezten ibili gara.
Gai ugariren inguruan kantatu dute eta giro ikusgarria sortu da. Publikoa zutik jarri da txalokatzeko.
Bertso-saioa hemen entzun dezakezue: https://hilargi.eus/irratian/bertso-saioak/heriotzaz-beldurretik-maitasunera/
Saio bikaina izan zen. Oholtzako kide, entzule eta antolatzaile bikainak!!
Antolatzailea: Hil Argi Elkartea
Laguntzaileak: Zabaleta Auzolanean, Borobilean Elkartea, Heriotza Bizitzatik eta Earra Bertso-eskola (Lasarte-Oria)
Taupa Mugimenduak gonbidatuta, Gau Beltzaren jaiaren inguruan heriotza modu naturalean bizi ahal izateko komunitate mailan garatu daitezkeen baliabideei buruz hitz egin dugu.
Heriotzaren inguruan mendeetan eraiki den, eta egungo ikus-entzunezkoen kulturak ere gehiago eraiki eta sakontzen duen beldurra deseraikitzeko baliabideak baditugu herri, auzo eta ikastetxe mailan.
Ba oraindik bizirik jarraitzen dugu;).
Aurtengo tailerren ikasturteari Itsaso eta Gizaburuagan hasiera emango diegu, eta Lekeition Hil Arte Bizi Topaketak abiatuko ditugu, heriotzaren inguruko gaiak hitzaldi eta elkarrizketa formatuak bat eginda esperimentatuz.
Komunitateak heriotzaren aurrean dituen erantzukizun edo aukerei buruz jardun dugu ETBko Biba Zuek telebista saioan. Hemen ikusgai.
Oiartzungo tanatorio publikoari buruz Joana Mendiburu alkateak emandako azalpenak eta lekuen inguruan egindako gogoetak, programa osoan 32 minututik aurrera.
Komunitateak indar itzela du heriotzaren aurrean, eta herritarrek heriotza hobeto bizi dezaten alor ugaritan asko lagundu dezake. Telebista saio honetan azaldutako ideia batzuk hauek izan ziren:
HERRI MAILAN, sei lerrotan banatu ditzakegu heriotzaren aurrean kokatu eta udal mailan herritarrei arreta egokiagoa eskaintzeko lanak:
1) Agurrak: Agurrak egiteko baliabide fisiko eta teknikoak (aretoa edo aterpedun gunea, aulkiak, megafonia, berogailua…) eta agurra bideratzeko laguntza (bideratzailea).
2) Hilerria: Publikoak dira eta udalek eskumena dute. Berdintasuna bermatu beharko lukete, denentzako leku egokiak izan daitezen, eta berdintasun hori zainduaz batera, ideologia eta sinismen ezberdinentzako aniztasuna ere eskaintzeko oreka bermatu.
3) Hileta zerbitzuen inguruan: Enpresa pribatuen esku daude, eta azken urteotan inbertsio funtsen esku dauden enpresa erraldoiak hedatzen ari dira. Konpetentzia leiala eta herritarrei zerbitzu gardena eskaintzen zaiela ziurtatu beharko zen, horretarako arauak garatuz; enpresa txikien zerbitzuak ere bermatzeko errauste-labe publikoak eraiki herri edo mankomunitate mailan; kokagune duinetan dauden tanatorio publikoak eskaini (erabilera librekoak edo enpresei denbora baterako esleituta); eta abar.
4) Zaintza: Herrian zaintza aringarriak eta/edo eutanasia eskubideak bermatuta dauden ziurtatu; dolu gogorrak gertatu direnean laguntza psikologikoa antolatu; bakarrik inor ez dadin hil zaindu; jaioberrien jaia egitean hil diren haurrak kontutan izan; ….
5) Zahar-etxea(k): Herrian dagoen edo dauden zahar-etxeetan heriotzaren zaintza egokia eskaintzen den ziurtatzea eta horretarako baliabideak bilatzea edo eskaintzea.
6) Ikastetxea(k): Herrian dauden ikastetxeetan heriotzaren pedagogia txertatzeko laguntza eskaintzea.
IKASTETXEETAN adibidez, curriculumean Heriotzaren pedagogia txertatzea proposatzen da aspaldidanik, haur eta gazteek heriotzaren aurrean egoki kokatzeko dituzten berezko baliabideak aktibatzen laguntzeko, baina oso gutxi hedatu da hezkuntza munduan. Lerro bitan lan egiten du:
a) Doluaren zaintza edo doluaren pedagogia: hezkuntza komunitatean heriotza gogor bat ematen denean (haurra, gurasoa, irakaslea…), egoerari egoki aurre egiteko bide-orri bat adostuta izatea ikastetxeko eragileen artean, bakoitzaren ardurak banatu, talde bezala zaindu, eta indar horretatik haurra eta familia babestu ahal izateko.
b) Aurre lana edo pedagogia prebentiboa (pedagogia bera): heriotzarik gertatu ez denean, gelan norbaitek heriotzaren gaia ekarri duenean (aipamen bat, intsektu edo txori bat, albistea,..), gaia ekidin gabe hitz egiteko giro eskaintzea eta haurrek edo gazteek, beraiek nahi duten punturaino hitz egin eta kezkak partekatzeko giro segurua eta konfiantzazkoa sortzea.
El pasado 19 de junio participé en un coloquio titulado «Amor, duelo y lo invisible» junto con Mikel Lizarralde e Iñaki Peña, con Aloña Velasco como moderadora. Un evento organizado por los Cines SADE en Donostia, dentro del programa que celebra su centenario. La película Ghost fue la escusa perfecta para hablar sobre estos temas.
El título propuesto fue muy interesante, y ofrece muchas opciones para hablar temas relacionados con la muerte. Estas son algunas de las opiniones que compartí en el coloquio:
Creo que Amor y Duelo forman la misma realidad:
El duelo lo debemos pasar como coste de nuestra capacidad de amar… y que no todas las personas la poseen. Es durísimo que se muera un ser querido, y el duelo es el proceso de sentir esa pérdida y rehacer nuestra vida sin esa persona que hemos querido tanto. No es una enfermedad, y todas las personas – a no ser que la muerte sea traumática o tengamos alguna herida que necesite curación – tenemos los recursos necesarios para realizar el camino del duelo. Y si el camino es demasiado duro, los métodos de acompañamiento en el duelo han avanzado tanto que hoy en día la ayuda que recibiremos de los profesionales va a ser muy eficaz.
Lo Invisible, es un tema muy muy amplio, pero resumo mi opinión en tres ideas generales:
– El discutir sobre si lo invisible existe o no, es a mi parecer una discusión totalmente inútil. No creer en lo invisible, puede ayudar muchísimo a vivir bien la muerte; y creer en lo invisible, también puede ayudar muchísimo. Y también lo contrario.
– El tema de lo invisible debería de ser un tema íntimo y privado, y deberíamos de tratarlo con sumo respeto en este ámbito, cuidando cada persona con sus vivencias y/o creencias. Pero lo invisible no debería tener ninguna influencia en la organización comunitaria o social, porque en cuanto la tiene, comienza la denegación de derechos y libertades. Algo que ha ocurrido incesantemente durante toda la historia.
– Existen muchísimos aspectos sobre la muerte en los que coincidimos y que podríamos compartirlos, sin que tengamos que dividirnos entre los que «vivimos lo visible» y los que «vivimos lo invisible». Deberíamos de desarrollar esta «cultura de la coincidencia».
[Foto: Cines SADE)
Aldabe Gizarte Etxean izan gara, Hil Arte Bizi egitasmoak heriotzaren aurrean kokatu ahal izateko pertsonok berezko baliabideak ditugula sinesten dugula azaltzen. Hitzaldi honetan heriotzaren inguruan eraikitako beldurrari buruz hitz egin dugu, eta herritarrok heriotzaren inguruko arlo ezberdinetan ditugun eskubide eta erabakitzeko eremuak aipatu ditugu.
Ezagutza eta emozioak. Eta emozio guztien tartean, umore asko ere bai. Askorentzat harrigarria izan daitekeen arren, Hil Arte Bizi tailerretan umorea izaten da beti, batzuetan era batekoa eta beste batzuetan beste era batekoa, baina beti. Adibide moduan, Lekeitioko taldeak egindako opari hauek.
Barre galantak bota ditugu!
Hil Arte Bizi tailerretan zehar heriotzaren inguruko gai asko lantzen dugu, alde praktikotik, eta ezin bestean emozio asko agertzen dira. Emozio guztiei lekua egin eta giro lasaia eta segurua sortzea da tailerren helburua. Eta noski, partaide bakoitzari kontu praktiko guztiak bideratzeko indarra eta erabakimena ematea. Bakoitzak bere Agur On karpeta osatzeko.
Orain arte tailerretan parte hartu duzuenongandik jasotako esker onak bide honetan jarraitzeko indarra ematen dit. Tailerrotan parte hartu duzuen guztioi bihotzez eskerrak eman nahi dizkizuet!